Review: Child of Light

Afdrukken
PDF

Het gebeurd niet vaak dat ik betoverd ben door een game, maar de nieuwe game van Ubisoft flikt het hem. Child of Light is de naam van een game die ik niet snel ga vergeten. In de UbiArt Framework engine komt de game helemaal tot zijn recht. Maar is het Ubisoft ook gelukt om er een goede RPG van te maken, dat lees je hieronder.

 

Aurora

Aurora is het roodharig meisje in de game die de hoofdrol vertolkt. Gelijk in het begin van de game gaat zij dood…en staat ze weer op uit de dood, maar in een andere wereld. Deze wereld, genaamd Kingdom of Lemuria, is in slechte staat. De gemene koningin, the Queen of the Night, heeft de zon, de maan en alle sterren gestolen. Op het moment dat jij je eerste stappen zet in Kingdom of Lemuria ontvouwt zich een verhaal die veel weg heeft voor een verhaaltje voor het slapen. Je komt allerlei magische wezen tegen die of, met je mee willen vechten of, tegen je zijn. Jij gaat de strijd aan om zo terug te keren naar jou eigen wereld.

Springen, vliegen, puzzelen, vechten

Eigenlijk beschrijf ik met deze kop alles wat je doet in de game. Natuurlijk in een notendop, maar de game beschikt niet over hele moeilijke gameplay. De hele wereld is opgebouwd uit 2D en van zelf sprekend hebben we hier te maken met een platformer. De game, gebouwd in dezelfde engine als Rayman Origins/Legends maar daarover straks meer, speelt ook precies zoals de twee voorbeeld games. Nieuw is wel het vliegen waar je iets later in de game over gaat beschikken. Dit voelt ook subliem aan en voor je het weet vlieg je heerlijk rond in de prachtige werelden.

De wereld is open en dat is iets nieuws in dit genre. Wat ik ermee bedoel is dat je vrij rond kan lopen in een level en dat punt A niet in het westen ligt en punt B in het oosten, maar soms wil punt B ook nog wel eens bij punt A liggen. Maar omdat te bereiken moet je puzzelen. Deze puzzels zijn niet heel lastig, maar bieden een leuke uitdaging.

Het laatste wat je kunt is vechten en jongens (en ook meiden), wat is dit heerlijk simpel maar doeltreffend uitgewerkt. De game maakt gebruik van turn-based maar met een twist. Onderin het scherm verschijnt er tijdens een gevecht een tijdbalk waarop jij, je party en de vijanden te zien zijn. Het duurt even voor jij in het gebied op de tijdbalk bent om aan te vallen, maar eenmaal daar gaat de strategie zijn werk doen. Elke aanval brengt jou op een andere plaats terug op de tijdbalk. Zware aanvallen brengen je helemaal aan het begin, kleintje maar een stukje.

Ook vijanden moeten wachten tot ze in dit gebied op de tijdbalk zijn om aan te kunnen vallen. Althans, als jij ze niet verblind met Ingniculus. De vuurvlieg kan vijanden verblinden, HP en MP pakken onderin een leven en je levens bijvullen. Verblind je vijanden, dan zal je zien dat ze stukken langzamer naar het aanval gebied op de balk kruipen. Helaas valt Ingniculus niet continue te gebruiken dus ook hier komt er weer strategie bij kijken.

RPG

De gevechten zijn natuurlijk al typische RPG gevechten, maar er is meer. Zo heeft elk character zijn eigen skill-tree die je kunt vullen middels verkregen punten wanneer je een level omhoog gaat. Ik merkte al snel dat het spreiden van de punten niet verstandig was en elk character ergens in specialiseren is een aanrader.

Daarnaast kan je door de hele wereld kisten vinden met onder andere edelstenen of andere items. Wanneer je verschillende edelstenen hebt gevonden, kan je deze weer samen voegen tot een krachtiger edelsteen om zo speciale krachten bij characters vrij te laten komen.

UbiArt-Framework engine

De game ziet er geweldig uit en dat is te danken aan de engine die gebruikt wordt. Het is namelijk dezelfde engine waar de Rayman games in zijn ontwikkeld en de vergelijken heb ik al gemaakt. Maar door de geweldige aquarel stijl die Child of Light hanteert ziet de game er magisch uit. Alle characters zijn met evenveel liefde gemaakt en ook de omgevingen zijn om door een ringetje te halen.

Minpuntjes?

Ja, de game kent wel degelijk wat minpuntjes maar die zijn voornamelijk gebaseerd op eigen smaak. Zo zijn niet alle teksten ingesproken en dat voelt toch niet lekker. Een RPG is veel lezen, maar we leven in 2014 en waarom kan de helft wel worden ingesproken en de andere helft niet? Daarnaast kan de game wat makkelijk aanvoelen voor doorgewinterde RPG speler.

Conclusie

Child of Light is een parel waarmee ik mij nog dagen, weken, zo niet maanden gaat vermaken. De game biedt zoveel plezier dat een tweede speelsessie niet ondenkbaar is. De aquarel stijl van de game komt maximaal naar voren in de engine en ook de gameplay is zeer vermakelijk. De game mocht van mij wel wat moeilijker en voelt door de niet ingesproken teksten toch niet helemaal af. Maar buiten deze twee minpuntjes haal je met Child of Light een parel van aquarel binnen.

Cijfer: 9


JavaScript is uitgezet!
Om de content af te beelden, heb je een browser nodig die JavaScript ondersteunt.

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen