Review: Final Fantasy X | X-2 HD Remaster

Afdrukken
PDF

Er zijn momenten in je leven die je nooit vergeet. Bij het terugdenken aan zo’n moment weet je nog precies waar je was en welk gevoel je toen had. Één van die momenten in mijn leven is mijn eerste kennismaking met de Final Fantasy serie. Samen met een vriend hadden we Final Fantasy VII gehuurd. De game had me meteen in zijn greep met zijn bijzondere graphics en uitgebreide verhaal. Ik was meteen fan van de serie en ben het altijd gebleven. Ook het moment waarop Final Fantasy X verscheen kan ik me nog goed herinneren, al is deze herinnering wel iets vager dan degene die ik hierboven beschrijf. Toch staat Final Fantasy X op een zeer positieve manier in mijn geheugen gegrift. Nu, in 2014, brengt Square Enix de geremasterde versie uit welke is gebundeld met de spin-off Final Fantasy X-2. Hebben beide games de tand des tijds goed doorstaan of hebben ze inmiddels een groot deel van hun glans verloren?

 


Het antwoord op deze vraag blijkt voor mij moeilijk te geven. Deze heruitgave lijkt vooral te zijn bestemd voor degenen die zich in 2002 en 2004 hebben verloren wereld van Spira en er niet zo zeer op te mikken om gamers van een nieuwere generatie te enthousiasmeren voor deze oudere titels uit de Final Fantasy reeks. De aanpassingen die Square Enix heeft gedaan zijn namelijk erg subtiel en hebben weinig invloed op de speelervaring. Men lijkt er op te vertrouwen dat beide games nog steeds goed genoeg zijn om ook nu nog met open armen te worden ontvangen.



Misschien een wat arrogante gedachte, maar ergens ook wel te begrijpen. Beide games zijn namelijk goed afgewerkte producten die van grote betekenis zijn geweest voor de Final Fantasy reeks. Zoals bijvoorbeeld de introductie van de Sphere Grid waarmee je je characters ontwikkelt in Final Fantasy X , maar ook de Dress Spheres die Final Fantasy X-2 gamers voorschotelde, hebben aan de basis gestaan van de systemen die in latere Final Fantasy delen nog steeds worden gebruikt. Vooral Final Fantasy X was bij de release een ware revolutie. Het was de eerste Final Fantasy in 3D, maar ook het eerste deel dat gebruik maakte van gesproken dialogen. Tegenwoordig zijn deze features echter de normaalste zaak van de wereld en zullen Final Fantasy X en X-2 de speler op basis van hun verhaal, de sfeer en de gameplay moeten overtuigen.

Wat is er aangepast?
De meest opvallende aanpassingen zijn natuurlijk die op grafisch gebied. De resolutie is flink omhoog gegooid en de textures en ge-prerenderde achtergronden hebben een behoorlijke opknapbeurt gehad waardoor de games ook nu nog opvallend fris uit zien. In sommige gevallen kunnen beide games nog steeds behoorlijk indrukwekkend kunnen ogen. Daarnaast heeft men de menu’s aangepakt en is er bij deze remaster gelukkig geen sprake van screentearing of een stotterende framerate.



Op muzikaal gebied is er ook veel gebeurd. Zo goed als alle muziekstukken zijn aangepast of zelfs compleet opnieuw ingespeeld. Desondanks is nergens de ziel van de stukken verloren gegaan en blijven de composities ook nu nog overeind. Persoonlijk viel het me soms zelfs niet eens op dat er aanpassingen in de muziek waren gedaan, wat me dan wel een beetje het gevoel gaf dat het een misschien zonde van al het werk is geweest. Het geeft echter wel aan hoe goed de originele composities zijn én hoe serieus men met het remasteren van deze titels heeft genomen.

Daarnaast is er een berg aan extra content bij gekomen zoals bijvoorbeeld de mogelijkheid om Dark Aeons te lijf te gaan, en wordt er uitgebreid verteld wat er zich tussen Final Fantasy X en X-2 heeft afgespeeld. Kortom; genoeg content om je tientallen uren te vermaken.

Achterhaald
Ondanks het feit dat men veel aan de games heeft opgepoetst, had men wat mij betreft nog wel iets verder mogen gaan. Zo is vooral het tempo tijdens de dialogen bij Final Fantasy X nog altijd tergend laag. Waarschijnlijk had dit toentertijd te maken met de beperkingen van de PS2, maar had men dit bij het maken van deze remaster in mijn ogen wel aan kunnen pakken. Gewoon even een paar seconden eerder naar de volgende zin skippen, of even wat eerder naar een andere camera schakelen was voldoende geweest. Nu lopen de gesprekken tussen de characters daardoor vaak niet lekker, en dat zorgde er bij mij voor dat ik niet echt door het verhaal werd gegrepen.



Bij Final Fantasy X-2 ligt dit tempo merkbaar hoger, maar daar is het verhaal weer van een lager niveau. Wat ook op mijn zenuwen werkt zijn de vaste camerastandpunten. Het zicht is vaak beperkt en dat leverde bij mij nogal wat frustratie op. Het helpt ook niet mee dat er op het gebied van voice acting de afgelopen jaren behoorlijke stappen zijn gemaakt, waardoor het extra opvalt dat gesproken dialogen niet met de juiste overtuiging door de stemacteurs zijn ingesproken.

Moeilijk uit te leggen
Ik weet het, het gaat hier om een remaster en niet om een remake. Maar juist daarom overheerst de teleurstelling. Zoals ik al eerder aangaf was Final Fantasy X op het moment dat hij verscheen een grote stap vooruit, al kwam dat vooral door de technische vooruitgang die er was geboekt.



Nu we jaren verder zijn en we niet meer omvallen van 3D graphics en gesproken dialogen, valt het des te meer op dat deze Final Fantasy titels op zichzelf niet meer zo heel bijzonder zijn. Ik besef me dat ze van onschatbare waarde zijn geweest voor de ontwikkeling van de (J)RPG, maar ik zie er het nut niet van in om deze games opnieuw uit te brengen. In ieder geval niet in de vorm waarop dit nu is gebeurd. Deze remaster tilt de games niet boven de middelmatigheid uit, iets wat een remake waarschijnlijk wel had gekund.


De (boss) battles, het character design en de wereld op zich, ze zijn allemaal prima ontworpen. Maar prima is iets anders dan geweldig, en dat is het in mijn ogen niet (meer). Wat nu overblijft zijn games waar van de basis nog altijd degelijk is, maar die inmiddels op teveel gebieden zijn ingehaald door nieuwere RPG’s. Wat de remaster ook niet in zijn voordeel werkt, is dat er geen sprake is van Cross Buy. Dit betekent dat wanneer je de games op zowel je Vita als je PS3 wilt spelen je behoorlijk in de buidel moet tasten.



Conclusie
In mijn ogen had Square Enix de titels beter met rust kunnen laten. In mijn herinnering was Final Fantasy X een geweldige RPG waarvan ik mateloos heb genoten en is Final Fantasy X-2 een lekker luchtige spin-off waar ik me ook (maar wel minder) behoorlijk mee heb vermaakt. Nu ik dezelfde games meer dan 10 jaar later nog eens op heb gepakt blijkt dat de liefde behoorlijk bekoeld is. Uiteraard is het schrijven van een review een persoonlijk iets, maar dit was voor mij verreweg de lastigste die ik ooit heb moeten schijven. Final Fantasy X + X-2 Remaster is op zichzelf namelijk een zeer volledig product dat de liefhebber uren aan gameplay kan opleveren. Alles wat je zoekt in een JRPG is in principe aanwezig. Het verhaal, de sfeer, de dialogen, het is allemaal aanwezig op de manier zoals je dat mag verwachten van een verouderde JRPG. Wanneer je een onvoorwaardelijke liefde voor deze delen in de reeks kent, zou je de aanschaf zeker kunnen overwegen. Maar wanneer je ook maar een klein beetje twijfelt zou ik wachten tot je Final Fantasy X | X-2 HD Remaster uit de budgetbakken kunt halen. Je zou nog wel eens behoorlijk teleurgesteld achter kunnen blijven.

 

Final Fantasy X | X-2 HD Remaster krijgt ondanks mijn persoonlijke teleurstelling een 8,0

JavaScript is uitgezet!
Om de content af te beelden, heb je een browser nodig die JavaScript ondersteunt.

Final Fantasy X | X-2 HD Remaster is nu verkrijgbaar voor de PlayStation 3 en PlayStation Vita

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen